Kiedy byłem studentem nigdy nie myślałem, że będę pulmonologiem i nie słyszałem o PTChP. Zanim zostałem jego członkiem poznałem ludzi, którzy tworzą nasze Towarzystwo. To przez Nich i dla bycia bliżej Nich zostałem członkiem PTChP. Zrozumiałem, że mam kolegów, z którymi mogę razem więcej. Słowo RAZEM jest dla mnie kwintesencją. Samodzielnie nigdy nie zrobił bym tyle, ile mogę RAZEM z Wami. Wiele się od Was nauczyłem. Staram się tym dzielić- z pacjentami, kolegami, z kimkolwiek, kto chciałby się czego dowiedzieć o tym, co robimy w PTChP. Oprócz słów „chorób płuc” inspiruje mnie to, że „polskie”. Ilekroć jestem poza Polską cieszę się, że mogę do niej coś przywieść, ale też będąc poza nią pokazać, że są w Polsce pulmonolodzy.

Dla mnie Polskie Towarzystwo Chorób Płuc to MY, jego członkowie: LUDZIE, których połączyła profesja i chęć niesienia pomocy pacjentom z chorobami płuc. Towarzystwo to przestrzeń do dyskusji, wymiany doświadczeń, pogłębiania wiedzy i rozwijania nowych umiejętności prowadzących do poprawy opieki w chorobach płuc. Bądźmy dla siebie inspiracją, bądźmy aktywni i wspólnie zmieniajmy losy naszych chorych!

Polskie Towarzystwo Chorób Płuc to dla mnie wyjątkowa organizacja, która odgrywa bardzo ważną rolę w zakresie promowania zdrowia płuc i udzielania wsparcia osobom dotkniętym chorobami układu oddechowego. Jestem pod wrażeniem profesjonalizmu i zaangażowania członków Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc, którzy stale poszerzają swoją wiedzę i udzielają fachowej pomocy osobom potrzebującym. Cenię sobie również szeroki zakres działań, jakie podejmuje to Towarzystwo, takich jak organizowanie szkoleń, sympozjów i konferencji oraz udostępnianie aktualnych informacji z zakresu chorób płuc.

Jako osoba w trakcie specjalizacji z chorób płuc szczególnie cenię sobie dostęp do materiałów e-learningowych dostępnych na stronie European Respiratory Society, a także szkoleń organizowanych przez Polskie Towarzystwo Chorób Płuc. Jako doktorantka natomiast doceniam możliwość nawiązania współpracy między młodymi badaczami z różnych miast i prowadzenia badań wieloośrodkowych. Cieszę się również z obecności w strukturach PTChP Klubu Młodego Pneumonologa, którego to oferta skierowana jest do osób w moim wieku i pozwala na wymianę doświadczeń między młodymi ludźmi z całej Polski.

Wieloletnia przynależność do PTChP to dla mnie nie tylko rozwój naukowy, ale i bezcenne relacje. Towarzystwo stymuluje do samorozwoju, udowadniając, że razem możemy więcej. Współpraca w zespole – głównie w dziedzinie nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej (NWM) – podniosła moje kompetencje i zmotywowała do rozbudowy pododdziału we Wrocławiu. Wspólne kursy NWM pozwalają dziś zaszczepiać tę pasję młodszym pokoleniom. PTChP to dla mnie synonim jedności i tak potrzebnej po pandemii integracji środowiska. Niezwykle cenię sobie członkostwo w ERS, swobodny dostęp do literatury oraz facebookowe Pulmonologiczne Podsumowanie Tygodnia. Te inicjatywy regularnie dostarczają naukowych perełek i inspirują mnie do ciągłego zgłębiania nowości w pulmonologii.